Personeelsvereniging De Pijlers is misschien wel de actiefste en gezelligste PV van Zeeland. Voor bijna 500 leden worden jaarlijks vele activiteiten georganiseerd, waaronder workshops, concerten en zelfs stedentrips. Secretaris Corinne van den Berge en lid Nathalie Wedts de Swart vertellen over de toegevoegde waarde van De Pijlers: wat betekent de PV voor hen en voor de organisatie?
Corinne (54) werkt al 28 jaar bij Amarijn. In die tijd heeft ze meerdere functies gehad. Naast haar huidige baan als praktijkopleider zit ze al zo’n tien jaar in het bestuur van de personeelsvereniging. “Toen ik bij Zorgstroom (voorloper van Amarijn) kwam werken bestond er al een PV”, vertelt Corinne. “Na een aantal fusies is die uitgegroeid tot De Pijlers. Ik vind het belangrijk dat de PV er is, omdat het een leuke manier is om collega’s buitenom werk te leren kennen. Je ontmoet elkaar in een andere setting en het zorgt voor onderlinge verbinding.” Nathalie (51) werkt als huishoudelijke hulp bij Amarijn en sluit zich volledig bij Corinne aan: “Als huishoudelijke hulp werk ik bij de cliënt thuis. Daardoor heb ik niet veel contact met collega’s. De PV heeft ervoor gezorgd dat ik mijn collega’s toch beter heb leren kennen. Buitenom de uitjes van de PV zien we elkaar haast niet, maar tijdens de activiteiten vormen we een hechte vriendengroep. Dat is ontzettend leuk.”
Het bestuur van de PV bestaat uit acht personen. Meerdere keren per jaar zit het bestuur bij elkaar om de ideeën voor nieuwe activiteiten te bespreken. Met jaarlijks zo’n 25 activiteiten, zorgt het bestuur ervoor dat er voor ieder wat wils is. “In het programma zit altijd iets actiefs, zoals een bezoek aan een pretpark, een concert of musical en diverse workshops”, zegt Corinne. “Ieder jaar rond de feestdagen organiseren we bloemschikworkshops. Ook bakken we in samenwerking met bakker Piet Daane zelf kerstbrood of maken we chocoladeletters bij de Chocolate Lovers. Daarnaast gaan we jaarlijks op meerdaagse citytrip en bezoeken we met elkaar een grote stad.” Nathalie gaat dan altijd mee. Dankzij de PV is ze al naar Praag, Luxemburg, Berlijn en Parijs geweest. Ook de laatste trip naar Disneyland Parijs was een groot succes. De 150 beschikbare plekken zaten binnen no-time vol. Nathalie denkt er nog regelmatig aan terug: “Toen ik het park binnenliep en het bekende Kasteel van Doornroosje zag, voelde ik het kind in mij naar boven komen. Wat vond ik dat bijzonder mooi!”
Van al haar citytrips heeft Nathalie fotoalbums gemaakt. “Na mijn scheiding in 2011 vond ik de PV een fijne afleiding”, zegt Nathalie, terwijl ze door haar fotoboeken bladert. “Sinds ik een nieuwe relatie heb, gaat mijn partner ieder jaar mee op citytrip. De stedentrips zijn heel belangrijk voor mij. Ik zie dat echt als een mini-vakantie.” Maar naast haar partner, gaan ook Nathalie haar kinderen en kleinkinderen weleens mee. Nathalie: “Dat vind ik mooi aan de PV; iedereen kan mee. Met mijn kinderen ga ik bijvoorbeeld naar een pretpark. En staat er een activiteit met dieren op de planning? Dan neem ik mijn kleinkinderen mee. Jaren geleden werd er een wandeling met ezels door het Veerse bos en een picknick georganiseerd. Mijn kleinkinderen hebben het er nog steeds over.”
Om te zorgen dat iedere medewerker mee kan doen met de uitjes van de PV, houdt De Pijlers de activiteiten zo toegankelijk mogelijk. “Doordat we vaak met grote groepen zijn, krijgen we bij bepaalde activiteiten soms flinke korting, zoals bij een pretparkbezoek”, geeft Corinne als voorbeeld. “Ook organiseerden we een Spaanse tapasworkshop in een grote keuken op één van onze locaties. Een leerling met Spaanse roots had net haar opleiding afgerond en bij haar afscheid op een Spaans buffet getrakteerd. Dat viel zo goed in de smaak dat we haar vroegen de workshop te geven. Het was een leuke avond, compleet met ingrediënten uit Spanje die ze na een familiebezoek had meegenomen. Op zo’n manier zorgen we dat het toegankelijk en betaalbaar is voor iedereen.”
De laatste activiteit waar Nathalie met de PV naartoe is gegaan, was de EK-kwalificatie van het Nederlands voetbalelftal tegen Griekenland. Nathalie: “Ik had er speciaal vrij voor genomen. Met een hele club gingen we met de bus naar Eindhoven. Het was een geslaagde avond!” Haar eerstvolgende uitje is een diner bij Restaurant Tafelen in Middelburg. Corinne kijkt uit naar een excursie in Yerseke, waarbij ze samen met Ko de Oesterman kokkels en oesters gaan rapen en proeven. Verder volgt ze in december een broodbakworkshop en gaat ze voor Kerst naar de workshop bloemschikken. Corinne: “Dat doe ik vaak met een groepje oud-collega’s. Zij hebben nu een andere functie binnen Amarijn. We spreken een datum af en zorgen dat we ons op dezelfde dag opgeven. Dat is altijd heel gezellig!”
De Pijlers zorgt er dus voor dat collega’s elkaar buitenom de werkomgeving ontmoeten. Daarnaast dragen de activiteiten ook bij aan het werkplezier bij Amarijn. Toen Corinne Nathalie laatst sprak tijdens een wijnproeverij, hoorde ze dat de PV voor Nathalie een belangrijke reden is om bij Amarijn te werken. Corinne: “Ik vond dat zo bijzonder om te horen. Met de PV onderscheiden we ons dus echt van collega-organisaties. Tegenwoordig kun je overal terecht als je in de zorg wil werken. Als je de keuze hebt, dan zou dit een extra argument kunnen zijn om voor Amarijn te kiezen.” Nathalie kan dat alleen maar onderstrepen. Toen ze jaren geleden een andere baan aangeboden kreeg, is ze daarnaast bij Amarijn blijven werken: “Ik ga mijn werk en de PV echt niet opgeven. En het mooie is; het mag ook niet van mijn man. Ook hij vindt de PV veels te leuk!”
Mantelzorgers staan vaak dag en nacht met toewijding klaar voor hun naasten. Wanneer de zorgbehoefte toeneemt, biedt zorg op een woonlocatie vaak een oplossing. Deze overgang heeft natuurlijk impact op zowel de cliënt als mantelzorger. Mantelzorgers Silvana Jobse (59) en Alex Dronkers (90) ervaarden dit van dichtbij en delen hun verhaal. Verzorgende Angelique (51) van Hof ’t Seijs vertelt waarom hun betrokkenheid zo belangrijk is.
Als mantelzorger hoef je er niet alleen voor te staan. Om ervoor te zorgen dat iemand zo lang mogelijk thuis kan blijven wonen, biedt de thuiszorg ondersteuning. Toch komt dit soms tot een punt waarop wonen en zorg een betere keuze is. Bijvoorbeeld wanneer er intensievere zorg dichtbij, meer toezicht of een revalidatieplek nodig is. Voor meneer de Jongh speelden deze redenen mee. Zijn dochter Silvana vertelt: “Mijn vader woonde al dertien jaar alleen. Als zijn enige kind kwam ik dagelijks bij hem over de vloer, voor zowel zorg als een praatje. Mijn vader zat eigenlijk continu in mijn hoofd. Na een operatie werd hij voor revalidatie opgenomen in Hof ‘t Seijs. Hier krijgt hij niet alleen de beste zorg, maar is ook zijn sociale kring vergroot. Hij had hier al langere tijd behoefte aan. Sinds hij in Hof ’t Seijs woont, is de constante fysieke en mentale zorg voor mij verlicht. Dat zorgt voor opluchting.”
Ook mantelzorger Alex deelt zijn persoonlijke verhaal: “Mijn vrouw heeft dementie. Daardoor veranderde ons leven enorm. Zo kon mijn vrouw niet meer zelfstandig naar buiten. Samen met de thuiszorg zorgde ik voor haar.” Hij herkent wat Silvana zegt en was continu met haar bezig: “In tegenstelling tot mijn vrouw, heb ik nog een heel actief leven. Zo ben ik nauw betrokken bij de sportvereniging. Tijdens de wedstrijden belde ik haar op om te checken hoe het met haar ging. Om er even tussenuit te gaan, kwam mijn vrouw al wekelijks bij de dagopvang van Hof ‘t Seijs. Na een tijdje sprak een zorgmedewerker mij aan: ‘Misschien is het goed als uw vrouw hier komt wonen.’ Inmiddels woont ze nu een jaar op afdeling de Plataan. Voor ons allebei is er veel veranderd, dat is zeker niet makkelijk. Toch weet ik dat ze op de juiste plek zit en ze goed voor mijn vrouw zorgen.”
Verzorgende Angelique vertelt over het proces van een inhuizing bij Hof ‘t Seijs: “Het start allemaal met een persoonlijk zorgplan. Hierin staat alle zorg die een cliënt nodig heeft omschreven. Ook lees je erin terug wie welke taak oppakt. Vaak heeft een cliënt al een zorgplan vanuit de thuiszorg, daar borduren wij op voort. Voordat een cliënt bij ons komt wonen gaan we waar mogelijk bij de cliënt thuis op bezoek, om zo de leefomgeving te ervaren. Wij adviseren het gevoel van thuis zoveel als mogelijk mee te nemen, door bijvoorbeeld meubels en foto’s in de kamer of het appartement van de cliënt te plaatsen.” Via Caren, een digitale gezondheidsomgeving waar belangrijke informatie voor de continuïteit van de zorg in staat, wordt de familie op de hoogte gehouden. “Het contact met het netwerk van de cliënt is enorm belangrijk in het gehele zorgtraject. Via Caren kan de familie meelezen in de rapportages van de zorg en een vraag stellen of een opmerking plaatsen.” Alex en zijn dochters blijven zo op de hoogte van de dag van zijn vrouw en hun moeder. Alex: “Wanneer ik wakker word, is dit het eerste wat ik lees. Zo weet ik bijvoorbeeld hoe haar avond was of hoe ze heeft geslapen.” Ook Silvana is enthousiast over het interactieve communicatiemiddel: “Het is een ideale manier om op de hoogte te blijven van wat er speelt in mijn vaders leven.”
Als er iets overeenkomt tussen Alex en Silvana, dan is het wel hun betrokkenheid. “De deur van Hof ‘t Seijs staat altijd open voor mijn bezoek. Ik kom mijn vrouw elke dag opzoeken”, vertelt Alex. Angelique benadrukt hoe belangrijk het is dat mantelzorgers fysiek aanwezig zijn: “Het bezoek van meneer Dronkers zorgt niet alleen voor een lach op het gezicht van zijn vrouw, maar bij alle bewoners op de afdeling. Bezoek brengt de buitenwereld naar binnen en zorgt voor leven in de brouwerij.” Alex vult haar aan: “Ik maak graag een praatje met de andere bewoners. En als het nodig is, dan spring ik bij en help ik bijvoorbeeld met de koffieronde.” Ook Silvana is nauw betrokken bij de afdeling van haar vader. Silvana: “Als vrijwilliger maak ik elke week een wandeling met de bewoners, waaronder mijn vader. Dat vinden ze geweldig!”
Een jaar later blikken Alex en Silvana terug op de zorg bij Hof ‘t Seijs. “Iedereen is hier zo attent, hun inzet is werkelijk fantastisch”, vertelt Alex lovend. Ook Silvana is tevreden: “Als mantelzorger ervaar ik de betrokkenheid vanuit het zorgteam. Zo zijn er regelmatig een-op-een gesprekken met de verzorgenden.” Angelique vult Silvana aan: “Door met elkaar in gesprek te blijven, bouwen we wederzijds vertrouwen op.” Tot slot vertelt Angelique dat er steeds meer mogelijk is voor de cliënt en mantelzorger. “Wat sommigen bijvoorbeeld nog niet weten, is dat een koppelbed de mogelijkheid biedt om samen te slapen. In verschillende fases van het leven is dit vaak een wens die we kunnen waarmaken. Zo betrekken we mantelzorgers op zoveel mogelijk manieren. Samen gaan we voor de best mogelijke zorg.”